Kibritçi Dede

Yazar

Nur İçözü

Yayınevi

Bu Yayınevi

Dil

Türkçe

Sayfa s.

24

İçindekiler
Kibritçi Dede
Hamur Bebek
Göz Yaşı Çiçekleri
Kendini Beğenmiş İstiridye

Kibritçi Dede
Bir varmış bir yokmuş... Yüce dağlar ardında, ormanların koynunda küçük bir kent vrmış. Bu kentte, Kibritçi Dede derler, bir ihtiyarcık yaşarmış.

Niye Kibritçi Dede derlermiş, kısaca anlatalım, iyilikle güzellikle insan neler kazanırmış, bir kez daha anlayalım.

Kibritçi Dede o kentin en yaşlı insanıymış. Öyle yaşlı, öyle yaşlıymış ki, onun ne çocukluğunu bilen varmış, ne de gençliğini anımsayan... Herkes onu hep ak sakallı, güler yüzlü, tatlı dilli bir ihtiyar olarak bilirmiş. Bilirmiş ya, hiç kimsenin aklına da, "Bu ihtiyar ne yer, ne içer, nerede yatar kalkar?" Sorusu takılmazmış. Dedeciğe gelince, inanır mısınız, yıllardır bir tas sıcak çorba bile içmemiş. Ormandaki odundan kulübesinde oturur, topladığı
(Kitabın İçinden)